Bütün Kelimeler

Sızın yâr bana Seni yitirdiğimden beri,

Elimden ayrılıklar tutuyor; el ele dolaşıyoruz terk edilmiş sahilleri

Acıların canı yanıyor adını anınca,

Susayım diye yalvarıyorlar. Yaralar senin susuşunla yaralanıyor;

Bir söz umuyorlar dudağından merhem olur diye

Bir bilsen, ne kadar zamandır kapımda bekleşiyor unutuşlar,

“Bir yol bizi de hatırlasın” diyorlar

Geceleri sokak lambalarının loşluğuna sığınıp

Birbirlerine sarılıyorlar ama yine de çok üşüyorlar

Bir sabah gelip yüzlerini tek tek öpüp okşarsın diye umuyorlar

Bir de, evden kaçmış mutluluklar var; hâlâ sığınacak bir köprü altı arıyorlar

Ama gözleri aydınlık pencerelerin önünde,

Belki sen ekmek verirsin diye bekliyorlar

Umutlar var hemen aşağı mahallede,

Gecekondu yapmışlar kendilerine, köylerini bırakmışlar,

Kalplerden sürülmüşler. Gelirsin diye yolunu gözlüyorlar

Yolları sorma, onlar hepsinden perişan,

Sen olmayınca, yollar da yolda kalıyor, ayakları taşa dolanıyor.