Yollardan geçtik çok onlarla geçtik.
Silahlı adamlar,infaz yapanlar.
Fırtınalı İstanbul’un geceleri deli.
Suratında çizik,psikopatlar.
Bak bişey diyim,sabah 6 çayları.
Garip kahvelerde insanlar şeytan.
Çok aptal bu dostlar,yolum ona toslar.
Sokakta horozlar diklenir,yumruklar.
Çocukken çok dayak yerdim ???
Kimse sevmezdi hocalarda cetvel.
Şimdi geri bakıyorum görüyorum halen.
Yanımda yok,ne dostum ne ailem.
Dumanlı geceler hayat tuzak dolu.
Gerçekten engebeli çok benim yolum.
Eskiden kavgacıydım sağım solum belli olmazdı.
Bu deli yazdı.

Korkunç kabus,fırtınalar kopar yüreğimde,anlatılmaz.
Hasta düşünce.Hasta düşünce,aklıma geldi kafama sıkmak.


Dumanla yazmaya devam be damar.
Kesik bu ellerimde var yaralar.
Örnek Mahallesi,hatıralar.
Annem,babam (evet) onlar ağlar.
Bu dağlar,çok dik be güzelim.
Bende bi garibim gözlerini göreli.
Körelir nefret garip bu yani.
Hani yaşanılmaz anlatılır hani.
Hop dedik Taksim hızlı bize göre.
Crack ve taşlar göz göre göre.
Bu soruyu herhangi biri çözebilir.
Her an biri hayatını kaybedebilir.
Okyanusta kum,çölde Bedevi.
Hasret ebedi,gösteremedik.
Evimin yolunu göstersene bana.
Eminim yolumun kesildiğinden.

Sadeleştirilmiştir.(Sansar Salvo)